وَالرَّضا بِقَضاء اللَّه ، وَالتَّسليمُ لامْرِ اللَّه عَزَوجَلّ » . « 1 » بديهى است كه اين منازل و مراتب با عمل و التزام به تكاليف الهى توأم و غيرقابل افتراق است و همانطور كه گفتيم درجات اين سعادت جاودانى و حقيقى نيز ، بر حسب مراتب معرفت و ميزان اعمال صالح اشخاص ، متفاوت است تا برسد به مراتب انبيا و اوليا . شقاوت نيز - كه از بى ايمانى و ترك عمل صالح فراهم مىشود - مراتب متفاوت دارد . اللهم اجعلنا من السعداء ولاتجعلنا من الاشقياء بِحقِّ محمِّدٍ و آله الطاهرين صلواتك عليهم اجمعين . دعاى سوّم اين بخش اين است كه عرض مىكند : « وَخِرْ لى فى قَضائكَ و بارِك لى فى قَدرِكَ حَتّى لا احِبَّ تَعجيلَ ما اخَّرْتَ وَ لاتأخيرَ ما عَجَّلْتَ » . « خير از برايم در قضايت مقرر كن و قدر خودت را براى من مبارك گردان تا اينكه دوست نداشته باشم شتاب و تعجيل آنچه را كه تو در آن تأخير مقدر كرده‌اى و نه دوست داشته باشم تأخير آنچه را كه تو زود مقدّر فرموده‌اى » . در شرح اين جمله ، بحث از مسأله قضا و قدر الهى پيش مىآيد كه از مسائل بسيار پيچيده است و درك آن براى اكثر بلكه

--> ( 1 ) - كافى ، ج 2 ، ص 39 ، باب خصال المؤمن ، ج 2 ( ط منشورات مكتبة الاسلاميه ) .